सहजचं...

Hey ppl...

From a long time, thinking about this thing. Finally got time to put it down in words. Let's go!

 We all live in the world of social media. Messaging has become a matter of seconds. It has become faster than the blinking of eyes.

But, this platform of messaging is in some sort pseudo in nature. You know the person on the other side through the replies only. You are completely unaware about the actual situation at their side. Sometimes, messaging leads to many misinterpretations. Sometimes the reply given by that person and the actual answer may have differences. It happens often.

Sometimes we are not willing to reply. There can be reasons behind that. Some reasons big enough that can be mentioned in the reply or some reasons so small and negligible that can not be mentioned.

एकमेकांशी बोलतांना बहुतेकदा आवाजातले चढ-उतार अर्ध्या प्रश्नांची उत्तरं देऊन जातात. पण message-message करताना हा आवाजच तिथे नसतो.

टाईप केलेल्या हर एक " सहज " मागे कारण असतंच, पण दर वेळेस ते कारण समोरच्या व्यक्तीला सांगावच असा काही नियम तर नाहीये. अनेकदा त्या कारणांची तीव्रता समोरच्यालाही तेवढ्याच तीव्रतेने समजेल, असेही नाही. आणि ती समजायलाच हवी अस अट्टाहास हि नाही. पण ही गोष्ट प्रत्येकाच्या गळी उतरेल अस सध्या तरी वाटत नाही.


सध्या तरी यावर एवढंच सुचतंय. तुम्हाला काय वाटतं??
नक्की कळवा. आवडेल मला तुमची मत जाणून घ्यायला. आणखी नवी मत बनवायला.




Comments

  1. Abhishek2 April 2024 at 11:38

    You are right about the messenger point. Instant messengers bring two people quite close to each other, but it kind of puts a digital wall too between the two sides. Because of this wall, reality isn't easily perceivable. It's easy to hide the reality too in one way, but like you mentioned at times we won't be in a position to even text. I think understanding this may come with maturity. Especially when we are in teenages or in early 20s, not many will be in a position to understand it. Some who give a thought to it may eventually become more understanding of the possible situations.

    I think an alternative solution could be to share this article or articles on similar topic written by others with such people. Perhaps that would give them a different perspective.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

रस्ते

 मला फिरायला खूप आवडतं. माझा दुसरा ब्लॉग वाचला असेल तर माहिती असेल तुम्हाला. भटकत राहावं नेहमी. इकडून तिकडे, तिकडून पुन्हा भलतीकडे. पायाला भिंगरी असल्यासारखं. सध्या तरी हे फार शक्य नाही होत. पण जमेल तेव्हा मी एका पायावर तयार असते. या वेळेस दिवाळीच्या सुट्टीत महाबळेश्वर दौरा केला. तस महाबळेश्वर काही नवीन नाही, पण अजून एक फेरी सही. पोलादपूर पासून पुढे महाबळेश्वर पर्यंत घाटच- अंबेनळी घाट. जातानाचा प्रवास छान झाला. परतताना मात्र महाबळेश्वर मध्ये एवढं traffic जाम होत संध्याकाळी; बस स्टँड च्या आसपास फक्त ४-५ किलोमीटर साठी आम्हाला १ ते १:३० तास वेळ गेला. दुतर्फा जवळपास हजार गाड्या अडकल्या असतील तेव्हा तिथे. आणि महाबळेश्वर मधले रस्ते इवलुसे. एका वेळी दोनच गाड्या बसणार रस्तावर. एक जाणारी आणि दुसरी येणारी. मग यात जर कुणाला त्याची गाडी इकडे तिकडे वळवायची आहे किंवा U टर्न घ्यायचा आहे तर मग बाकीच्या गाड्यांना जरा थांबून त्यांना जागा द्यावी लागते. पण मग यात कधी कधी लोक भयंकर गडबड करतात, चिडचिड करतात आणि उडतो तो निव्वळ गोंधळ. त्या बिचाऱ्या एका गाडीवाल्याला जेरीस आणतात. कधी कधी जागा च नाही देत. आय...
Read more

In/Formal

 मी आणि माझे दोन मित्र. स्टेशन वर होतो. तात्काळ च तिकिट काढायचं होत आम्हाला. मी पहिल्यांदाच बघत  होते की तात्काळ च तिकीट कसं काढतात. स्टेशन मध्ये गेलो. एका रांगेत सात आठ खिडक्या. काहींच्या बाहेर closed अस लिहिलेलं.  ६:४५-७ वाजले होते संध्याकाळचे. आमची ट्रेन ८:०५ ची. वेळ नव्हता जास्त हातात.  तिकीट काढायचे बाकी होते अजून. मला तर काहीच नव्हतं माहिती. आपली बॅग घेऊन एका मित्राच्या मागे मागे आम्ही सगळे. तो सगळं बघत होता तिकीट, ट्रेन्स. तात्काळ च ऑफलाईन तिकीट काढायला एक फॉर्म भरून द्यावा लागतो. आणि मग कन्फर्म झालं की आपलं तिकीट घ्यायचं पैसे भरून. शेवटच्या दोन खिडक्यांपाशी जरा गर्दी होती. तिथे जाऊन आम्ही पण उभे राहिलो लाईन मध्ये. मग तो मित्र म्हणाला त्या पलीकडच्या खिडकीत जाऊन बघ, फॉर्म मिळतोय का. मी गेले पण काही नाही. खिडकी पलीकडे बसलेल्या मॅडम बिझी होत्या. तेवढ्यात त्या मित्राचा आवाज आला की भेटले फॉर्म. दोन फॉर्म भरून द्यायचे होते आम्हाला. एक फॉर्म हातात देत मित्र म्हणाला की तुझ्या details लिही यात. पण पहिल्यांदाच फॉर्म बघितल्यानंतर मला जरा गडबडायला झालं. मग त्याने परत फॉर्...
Read more

I won the Chess game...

 It was 5th of Feb. I knew that there was a chess competition arranged by a local shop, I did register for it. But on the competition day, no proper timings were shared about the competition. I waited till 5 in the evening to get any kind of update about it and later on lost the track of time.  At 7 O'clock, I opened my Instagram and to my surprise, the first story was a live about the chess competition. I checked the time. It was 25 minutes ago! I took my bag and rushed to the venue. Meanwhile, fingers crossed 🤞🏻.  Finally, when I reach the spot, a match was just ended and surprisingly not much of participants were there. As soon as I reached, and inquired about the competition, a man holding a notebook in his hand asked me to seat and play the game. In  the hurry, I passed my bag to my friend who was accidentally and luckily, present there  only.  My opponent, I did not even asked for his name! So fool of me. We did a hand shake and started the match- a...
Read more